regie pakken focus

Hoeveel urgentie voel jij?

Ratrace

Gisteren sprak ik iemand die feilloos wist wat hij niet wilde: “Ik wil die ratrace niet meer. Er wordt aan alle kanten aan me getrokken en alles lijkt even belangrijk te zijn. Ik wil niemand teleurstellen en het beroerde is… ik vind heel veel dingen interessant. Daarnaast zijn er ook dingen waar alleen ik de specifieke kennis over bezit. Kortom ik kom om in het werk en heb veel te weinig tijd voor andere dingen. Ik ben er klaar mee!”

Weinig tijd

Toen ik hem vroeg wat hij nou het liefst wilde kwam er een heel verhaal. Want ja, hij is zeer breed geïnteresseerd, vindt veel dingen belangrijk, wil zich ook blijven ontwikkelen en allerlei nieuwe kennis opslurpen. En nieuwe mensen ontmoeten, zijn netwerk moet immers blijven groeien, dat is ook iets wat veel tijd kost maar er wel “gewoon bij hoort”.

Mooi ook dat hij vanuit vakinhoud destijds kon doorgroeien naar een managementfunctie. Naast zijn specifieke expertise en ervaring (hij is de meest senior persoon binnen het team) stuurt hij zo’n 12 personen rechtstreeks aan. Wel lastig te combineren want de klant staat wel op nummer 1 bij hem, zo vertelde hij. Maar zijn team heeft hem ook nodig. Hij krijgt ook energie van de gesprekken met zijn teamleden alleen, hij heeft zo weinig tijd voor ze

Het verbaasde me niet dat hij al jaren in deze situatie zat…

Hoe graag hij het ook anders had willen hebben. Hij kon me niet aangeven wat exact hetgeen is hij voor ogen heeft. Hij deed het uiteindelijk af met “luxe positie”, als je zoveel mooie dingen mag doen. Terwijl het gesprek begon met een soort van klaagzang dat hij dit écht niet meer wilde en dat hij er klaar mee was ….

Jouw WHY

Het is ook verwarrend als je op zichzelf met mooie projecten bezig bent, als je van alle losse onderdelen energie krijgt, als je door hard werken een bepaalde positie bereikt hebt.

Maar weet je: het is doodzonde te constateren dat de tijd door je vingers glipt en je de regie een beetje kwijt bent. Dat je doet wat je doet maar niet precies kunt duiden waarom. Dat je te druk bent om bij echt belangrijke dingen stil te staan. Misschien wel signalen die je lichaam je afgeeft negeert of niet eens opmerkt. Dat je exact weet waar je collega’s zich mee bezig houden maar soms wel wat mist op het thuisfront.

Vragen om moeilijkheden

Focussen op wat je niet meer wilt is vragen om moeilijkheden. Probeer eens te vertellen aan de mensen om je heen wat je wenst in plaats van wat je niet wenst.

Zolang jij nog zegt wat je niet meer wenst, ben je niet duidelijk over wat je wel wenst en kan de ander dat zelf invullen, met alle risico’s van dien.

Het positief formuleren van wensen brengt een bijzonder proces op gang. Je maakt bijna automatisch beelden van een werkelijkheid waarin datgene wat jij wenst al gerealiseerd is.

Focus

Daar hoort “keuzes maken” ook bij. Alleen dan breng je focus aan en zie je wat je weg houdt van jouw doel. Als je voor “alles” gaat, dan krijg je ook “alles” en dan kun je heel druk zijn!

Door keuzes uit het verleden, logische vervolgstappen, verwachtingen van de buitenwereld, patronen in onze maatschappij en belemmerende gedachten is het vaak knap lastig een beeld te vormen van wat je echt wilt bereiken, wat jouw definitie van succes is. Wat jij, vanuit wie je in de kern bent en waar je voor staat, het allerliefste doet.

Als jouw verlangen kraakhelder en “eigen” is, dan zul je zien dat je in beweging komt en stappen zet richting de door jou gewenste toekomst. Dan ontmoet je “toevallig” de juiste mensen, dan zie je mogelijkheden en kansen en dan pak je ze.

Het was nog een mooi gesprek gisteren!

Waarin ik mijn verhaal vertelde over mijn verlangen te ontdekken wat ik nou écht wilde, even helemaal los van wat ik tot dan toe had gedaan. Over de “reis” die ik heb afgelegd en die me dichter thuisbracht dan ooit. Door me open te stellen om het te gaan ontdekken en vastbesloten om te gaan vinden.

Wegwuiven

Het raakte hem, degene met wie ik in gesprek zat. Omdat er zoveel herkenning in zat. Ik was óók een kei in bagatelliseren: “ik had het toch goed, wat zat ik nou te zeuren”! En hup, ik ging weer verder met wat ik altijd deed en kreeg wat ik altijd had: een gejaagd leven.

En dat is het: Een goed leven kan een geweldig leven in de weg staan…. (niet voor niets het begin van mijn e-book)

Hoeveel urgentie voel jij?

Elke dag die door je vingers heen glipt verkort jouw “leef-tijd” … als dat nog niet urgent is?

Laat je inspireren door mijn gratis e-book “hoe ik gesloten deuren opende en verrast werd door de vondst” en pak de regie weer in handen! Download het HIER

Of plan een GRATIS ENERGIEGESPREK met me, ik help je graag op weg.

Ik wens je meer rust, meer plezier en met meer gemak meer succes!

Danielle

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *